Atrás (de pé),
empezando pola esquerda: Román, Oubiña, Luís, Luciano, Chus.
Diante-esqda (axeonllados):
Víctor, non identificado, Fernandito, Quinso.
Unha grande parte da
miña vida dun xeito ou doutro estivo dedicada á docencia, desde moi noviño.
Lembro que contra 1967, cando aínda non cumprira os dez anos, o párroco de
Santa María de Caldas de Reis, D. Marcelino Torres Villar fíxome catequista na
súa parroquia.
En 1971, no meu retorno
á Vilagarcía de Arousa, D. Daniel Luís Espiño Otero, coadxutor da parroquia de
Santa Baia de Arealonga, acolleume como seu axudante na catequese dos
barrios de Trabanca Badiña-A Torre, onde vivía, e no barrio da Laxe. D. Daniel
tamén me fixo a proposta de alfabetizar a algúns mociños e persoas humildes e
de nulos recursos económicos. Tamén me puxo en contacto coa Asociación AUXILIA,
que trataba de traballar pola integración e promoción de persoas con
dificultades de mobilidade e con necesidades educativas especiais, da dita
Asociación eran responsables as lembradas relixiosas filipenses, madres Lourdes
e Aurora.
Axiña coñecín e trabei
unha fonda amizade cunha mestra exemplar e cunha grande experiencia e
coñecementos pedagóxicos e didácticos, a tamén relixiosa filipense, madre
Guadalupe, que laborando na asociación de promoción xitana, por medio dun
padroado crea a Escola Xitana de San Pedro de Cornazo, coa que os meus
compañeiros de xeración e eu mesmo colaboramos, eramos a mocidade do Club de D.
Daniel, os do Local, con grandes inquedanzas sociais, e inspirados polos nosos
mestres gratuítos, D. Daniel e a madre Guadalupe, participamos con eles na
alfabetización e educación de persoas marxinadas.
D. José Torrado
Castiñeiras (actual párroco da parroquia Santa Baia de Arealonga), tamén á
miña volta á miña cidade natal, escolleume como colaborador e brindoume coa súa
amizade, da que teño o gozo de seguir contando nestes momentos da miña vida, na
que desfruto da miña xubilación de máis de 39 anos de servizo no ensino público
en diversos centros educativos, dependentes da Consellería de Educación da
Xunta de Galicia. Na miña parroquia participei e aínda colaboro en distintas funcións,
moitas vinculadas á formación e a educación, hoxe, entre outras cousas,
dedícome á formación dos catequistas e coordino as convivencias e as escolas de
catequistas.
Dun xeito ou doutro, levo 56 anos de actividade docente e formativa, pero hoxe quero falar da miña
experiencia docente como profesor particular e máis concretamente da miña
academia do Camiño de Galbáns, 11, no barrio de Trabanca Badiña de Vilagarcía
de Arousa, onde vivín máis de 13 anos, foi unha experiencia feliz e moi
lembrada, alí prestei o meu apoio a un número importante de nenos e nenas e de
mociños e mociñas, vou dicir os nomes dos que aínda recordo, porque a néboa do
tempo vai escurecendo a miña memoria, aínda lembro a (algúns aparecen na foto
que ilustra esta entrada). Mª Jesús, Luciano, Luís, Oubiña, Román, Víctor, Fernandito,
Quinso, Cristina, Fernando, José Luis, Ramón, Manuel, Lolita, Simón, Tinito,
Pili, Sole, Aquilino, Felisa, Tito, José Manuel, os dous irmáns Custodia, Benito,...
Lembro que con eles
pretendín facer un estudo do Pazo de Patiño, tristemente deixado desfacer, nel
toparamos unhas moedas antigas, fixeramos unhas fotos do escudo. Con tal motivo
das pescudas neste pazo abandonado e botado a perder, levei a estes meus
alumnos a unha visita ao Museo de Pontevedra (onde fomos atendidos moi
amablemente polo seu director, o meu admirado D. Xosé Filgueira Valverde, quen
nos dixo que as moedas non tiñan valor algún, pero que si era interesante o
estudo do escudo). A visita foi contra o ano 1979 e ademais do meu alumnado
particular abrimos a experiencia a outros nenos do barrio. Lembro que eu ía
preocupado porque levabamos a un neno que se chamaba Carlitos, o fillo de Rosa
a Cazurra, era un neno moi simpático, pero un neno un tanto movido, pero para a
miña grata sorpresa, non rompeu nada e estivo enormemente interesado e motivado
na visita ao Museo de Pontevedra e comportouse marabillosamente, veu encantado
da cámara de oficiais da recreación do barco do Almirante Méndez Núñez (sala,
lamentablemente, agora en desuso). O Museo visitámolo cun nome colectivo que os
nenos indicaron, grupo Apolo XI. Tamén lembro que axudei a Lolita Torreiro
sobre un traballo sobre Cervantes, que foi premiado... Son tan só unhas pinceladas dalgunhas das miñas lembranzas con este grupiño de cativos, ah! tamén acudiron comigo no ano 1980 a unha conferencia que impartiu Filgueira Valverde sobre Afonso X, o Sabio, a quen se lle dedicaba o Día das Letras Galegas aquel ano, no Salón de Actos da Caixa de Aforros de Vigo, nas torres do barrio da Lomba, conferencia organizada polo Club Xuvenil Vilagarcián, que eu presidía daquela.
Xa en 1982, cando
aprobo ás miñas oposicións e son destinado o 2 de xaneiro de 1983 ao Colexio de
Codeseda (A Estrada), organizo para este meu querido e lembrado alumnado de
ensino particular unha marcha, como despedida, ao monte Xiabre, cando estabamos preto do cumio,
comezou a chover sen parar, descendemos ata preto do refuxio de Guillán e un señor, moi amable,
baixounos a todos na súa furgoneta. E co motivo desta despedida, distribuín e agasallei a cada un con un exemplar da miña colección de cómics.
Esta é unha agarimosa
lembranza e unha homenaxe a aqueles nenos e nenas que asistiron ás miñas clases
particulares, eu intentei darlles o mellor de min, pero tamén eles me ensinaron
moito. Todos aprendemos de todos.
